Istoty fantastyczne (2024)

Dwunastoletnia Bea przeprowadza się do mieszkania babci w Nowym Jorku, gdy jej ojciec trafia do szpitala przed poważną operacją serca. Dziewczynka próbuje zachowywać się dojrzale i nie okazywać strachu, choć pobyt w tym samym miejscu przywołuje wspomnienia związane ze śmiercią matki. Pewnego wieczoru zauważa dziwną postać, której nie widzą inni ludzie. Trop prowadzi ją do Calvina, tajemniczego sąsiada zajmującego się stworzeniami będącymi niegdyś wymyślonymi przyjaciółmi dzieci. Bea odkrywa, że z jakiegoś powodu również potrafi je dostrzegać. Poznaje między innymi wielkiego, fioletowego Blue, Blossom oraz Lewisa, a także wiele znacznie bardziej osobliwych postaci. Ich problem jest prosty: dzieci, które kiedyś je wymyśliły, dorosły i przestały o nich pamiętać. Calvin próbuje znaleźć dla zapomnianych przyjaciół nowych podopiecznych, zanim całkowicie znikną, a Bea postanawia mu pomóc. Kolejne próby dopasowywania stworzeń do dzieci nie przebiegają zgodnie z planem. Dziewczynka zaczyna więc szukać innego sposobu, wykorzystując wspomnienia ludzi, którzy kiedyś potrzebowali swoich niewidzialnych towarzyszy. Wyprawa zmusza ją również do zmierzenia się z własnym lękiem o ojca oraz z dzieciństwem, od którego próbuje odsunąć się szybciej, niż jest na to gotowa. Zamiast traktować niezwykłe stworzenia jak problem do rozwiązania, Bea stopniowo zaczyna rozumieć, dlaczego wspomnienie o nich pozostaje potrzebne również dorosłym.