Natura miłości (2023)

Sophia od dziesięciu lat tworzy stabilne małżeństwo z Xavierem. Oboje należą do dobrze sytuowanego, wykształconego środowiska, dzielą zainteresowania i funkcjonują razem bez większych konfliktów, choć w ich relacji dawno osłabła spontaniczność. Zmiana zaczyna się od remontu letniego domu. Sophia poznaje Sylvaina, fachowca mającego zająć się pracami, i niemal natychmiast pojawia się między nimi silne przyciąganie. Romans rozwija się szybko, dając kobiecie poczucie intensywności, którego brakowało jej w uporządkowanym życiu. Z czasem okazuje się jednak, że chemia nie usuwa różnic między kochankami. Sophia jest wykładowczynią filozofii otoczoną ludźmi przyzwyczajonymi do akademickich rozmów, Sylvain pochodzi ze środowiska klasy pracującej i swobodnie funkcjonuje w zupełnie innym kręgu społecznym. Spotkania z rodziną, przyjaciółmi i znajomymi zaczynają ujawniać różnice w języku, gustach, sposobie spędzania czasu oraz spojrzeniu na związki. Sophia musi skonfrontować własne przekonania o miłości z tym, jak reaguje na człowieka spoza znanego świata. Coraz trudniej oddzielić autentyczne uczucie od fascynacji zmianą i buntem przeciw dotychczasowej stabilności. Romans staje się więc próbą odpowiedzi na pytanie, czy namiętność wystarcza do zbudowania codzienności, kiedy partnerów dzieli znacznie więcej niż początkowo chcieli zauważyć. Najbardziej niewygodne okazują się chwile, gdy ich dwa środowiska spotykają się bezpośrednio i drobne różnice przestają być romantyczną egzotyką, a zaczynają wpływać na codzienne wybory.