Nie życzcie mi powodzenia (2026)

Sophie Birenbaum dostaje główną rolę w szkolnym musicalu dokładnie wtedy, gdy życie poza sceną staje się dla niej znacznie trudniejsze niż jakakolwiek próba. Nastolatka długo czekała na szansę, żeby pokazać się w ważnym przedstawieniu, dlatego obsadzenie jej w centralnej roli powinno być powodem do radości. W domu rodzina mierzy się jednak z postępującą chorobą nowotworową jej matki Elizabeth. Kolejne próby, nauka tekstu i przygotowania do premiery odbywają się równolegle z wizytami lekarskimi oraz świadomością, że stan kobiety może się pogorszyć w każdej chwili. Sophie nie chce rezygnować z występu, ale coraz trudniej oddzielić ambicję od poczucia winy, że poświęca czas szkole, kiedy mogłaby być przy matce. Elizabeth próbuje wspierać córkę mimo własnego osłabienia, a pozostali bliscy szukają sposobu, by nie pozwolić chorobie całkowicie odebrać rodzinie zwyczajnych momentów. Im bliżej premiery, tym mniej pewne staje się, czy matka będzie mogła zobaczyć Sophie na scenie. Szkolny musical przestaje więc być tylko młodzieńczym sukcesem. Dla dziewczyny staje się sposobem mówienia o emocjach, których nie potrafi wyrazić w zwykłej rozmowie, oraz próbą pogodzenia się z tym, że dorastanie czasem wymusza decyzje, na które nikt nie jest przygotowany.