Odyseja (2026)

Dziesięć lat wojny trojańskiej dobiegło końca, a Odyseusz chce jednego: wrócić na Itakę do Penelopy i syna Telemacha. Morze nie pozwala mu jednak obrać prostego kursu. Wyprawa, która powinna zakończyć żołnierską tułaczkę, zamienia się w wieloletnią walkę z gniewem bogów, potworami i własnymi błędami. Odyseusz oraz jego ludzie trafiają na wyspy i wybrzeża, gdzie każda gościna może okazać się pułapką, a ciekawość ma wysoką cenę. Na ich drodze staje między innymi cyklop Polifem, pojawiają się syreny oraz Kalipso, nimfa zatrzymująca wędrowca z dala od domu. Bohater musi polegać nie tylko na sile, lecz przede wszystkim na sprycie, zdolności przewidywania i umiejętności przekonywania innych. Tymczasem na Itace nieobecność władcy coraz mocniej wpływa na jego rodzinę. Penelopa odpiera naciski zalotników, a Telemach dorasta w cieniu ojca, którego powrotu nikt nie potrafi zagwarantować. Dwie perspektywy zbliżają się do siebie wraz z kolejnymi etapami podróży, ale droga przez Morze Śródziemne pokazuje, że samo przeżycie nie wystarcza. Odyseusz musi jeszcze zachować tożsamość człowieka, który tak długo próbuje wrócić do własnego domu. Nad wyprawą ciąży również konflikt z siłami, których człowiek nie może po prostu zwyciężyć w otwartym starciu. Każdy wybór kapitana wpływa na los załogi, a pycha, nieposłuszeństwo i pragnienie szybkiego powrotu potrafią być równie groźne jak mityczne stworzenia.