Ultraman: Rising (2024)

Ken Sato jest gwiazdą baseballu, ale po powrocie do Japonii musi przejąć także znacznie mniej zwyczajną odpowiedzialność. Jego ojciec, profesor Hayao Sato, przez lata bronił Tokio jako Ultraman. Teraz rolę olbrzymiego bohatera walczącego z kaiju dziedziczy Ken, który zdecydowanie pewniej czuje się na stadionie niż podczas ratowania miasta. Kolejna walka kończy się sytuacją, której nie przewidział żaden trening. Ken zostaje opiekunem Emi, ogromnego młodego kaiju potrafiącego ziać ogniem i zachowującego się jak wyjątkowo kłopotliwe dziecko. Próbuje ukryć stworzenie przed ludźmi, nauczyć je podstawowych zachowań i jednocześnie nie zaniedbać sportowej kariery. Pomaga mu Mina, system sztucznej inteligencji zarządzający domem oraz technologią bohatera. Największym zagrożeniem dla Emi jest organizacja zajmująca się zwalczaniem kaiju, kierowana przez doktora Ondę. Jej działania wynikają z przekonania, że potwory należy kontrolować albo eliminować, zanim zagrożą ludziom. Ken zaczyna dostrzegać, że relacja między Tokio a olbrzymimi stworzeniami jest bardziej skomplikowana, niż wcześniej zakładał. Opieka nad Emi zmusza go również do ponownego spojrzenia na własnego ojca, obowiązki odziedziczone po rodzinie i różnicę między pokonaniem przeciwnika a rzeczywistą ochroną tych, którzy znaleźli się w niebezpieczeństwie. Każdy kolejny kryzys uczy go, że opieka nad słabszym stworzeniem wymaga zupełnie innych odruchów niż sportowa rywalizacja i pojedynki z potworami.