W cudzej skórze (2026)

Oli i Malwa nie mają powodów, by się lubić. Mały mieszkaniec lasu oraz majestatyczny ptak należą do zupełnie innych części Doliny i od dawna traktują się jak naturalni przeciwnicy. Wszystko zmienia się w chwili, gdy niewytłumaczalne zdarzenie zamienia ich ciała. Oli budzi się wśród piór, skrzydeł i możliwości lotu, z którymi nie potrafi sobie poradzić, natomiast Malwa zostaje uwięziona w niewielkiej postaci pozbawionej siły oraz perspektywy, do której przywykła. Powrót do własnego wyglądu wymaga współpracy, choć żadne z nich nie ufa drugiemu na tyle, by spokojnie oddać mu kontrolę nad swoim ciałem. Wspólna droga przez Dolinę zmusza ich do poznania codziennych problemów przeciwnika od środka. To, co wcześniej wydawało się wadą albo oznaką słabości, w nowych warunkach okazuje się często sposobem na przetrwanie. Bohaterowie muszą nauczyć się korzystać z obcych zmysłów i zdolności, unikać zagrożeń, których wcześniej bali się tylko z jednej strony, oraz ukrywać zamianę przed mieszkańcami znającymi ich zwykłe zachowanie. Im dalej docierają, tym mniej przypomina to krótką próbę cierpliwości. Oli i Malwa odkrywają, że odzyskanie dawnych ciał może zależeć właśnie od osoby, której wcześniej najmniej chcieli słuchać, a droga powrotna wystawia ich uprzedzenia na znacznie większą próbę niż samo zaklęcie.