W sercu dziczy (2026)

James Belmont przeżywa katastrofę lotniczą, ale ocalenie okazuje się dopiero początkiem jego problemów. Oficer sił specjalnych zostaje odcięty od cywilizacji w głębi Alaski, gdzie nie może liczyć na szybki kontakt z ratownikami ani łatwą drogę do najbliższej osady. Towarzyszy mu Odin, wyszkolony pies bojowy, który przetrwał wypadek razem z nim. Obaj znają pracę w trudnych warunkach, lecz rozległa dzicz stawia przed nimi inne wymagania niż operacje wojskowe. Niska temperatura, brak zapasów, urazy po katastrofie i nieprzewidywalny teren zmuszają Jamesa do oszczędzania sił oraz ciągłej oceny ryzyka. Każda decyzja dotycząca marszu, schronienia czy jedzenia może przesądzić o tym, czy dotrą do miejsca, z którego da się wezwać pomoc. Odin nie jest przy tym jedynie podopiecznym wymagającym ochrony. Jego zmysły i wyszkolenie wielokrotnie pozwalają dostrzec zagrożenia wcześniej niż człowiekowi, a relacja między żołnierzem i psem staje się podstawą wspólnego przetrwania. James, przyzwyczajony do rozkazów, sprzętu i zespołu, musi teraz polegać na instynkcie oraz jednym towarzyszu. Wędrówka przez Alaskę zmienia się w sprawdzian wytrzymałości, zaufania i gotowości do chronienia drugiej istoty wtedy, gdy własne siły zaczynają się kończyć. W tej sytuacji wojskowe doświadczenie Jamesa pomaga. Nie zwalnia go jednak z uczenia się terenu, którego nie da się podporządkować żadnemu planowi operacyjnemu.