Coco (2017)

Miguel dorasta w meksykańskiej rodzinie, która od pokoleń zakazuje muzyki. Źródłem tej zasady jest dawna historia przodkini, której mąż porzucił rodzinę, by rozwijać karierę muzyka. Chłopiec nie potrafi jednak zrezygnować z własnej pasji. Potajemnie uczy się gry na gitarze i podziwia nieżyjącego Ernesto de la Cruza, najsłynniejszego artystę w okolicy. Podczas obchodów Święta Zmarłych rodzinny konflikt przybiera na sile, a Miguel podejmuje desperacką próbę udowodnienia, że jego miejsce jest na scenie. W wyniku niezwykłego zbiegu wydarzeń trafia do świata zmarłych, pełnego przodków odwiedzających tej nocy swoich bliskich. Aby wrócić do domu, potrzebuje rodzinnego błogosławieństwa, lecz jego krewni chcą postawić warunek: żadnej muzyki. Miguel szuka więc innej drogi i poznaje Hectora, zapomnianego mężczyznę, który również ma własny powód, by dostać się do świata żywych. Wspólna wyprawa prowadzi ich przez barwne dzielnice zamieszkane przez zmarłych i coraz głębiej w historię rodziny chłopca. Czas jest ograniczony, a kolejne odkrycia sprawiają, że Miguel zaczyna inaczej rozumieć zarówno swoich przodków, jak i legendę artysty, którego dotąd uważał za wzór. W świecie zmarłych pamięć żyjących ma dosłowne znaczenie, dlatego Hectorowi szczególnie zależy na zachowaniu więzi z rodziną. Miguel zaczyna rozumieć, że fotografie, wspomnienia i muzyka potrafią łączyć kolejne pokolenia.