Kiedy nikt nie patrzy (2021)

Pippa i Thomas wprowadzają się do pierwszego wspólnego mieszkania w Montrealu, licząc na spokojny początek nowego etapu. Już pierwszego wieczoru odkrywają, że ogromne okna wychodzą wprost na loft po drugiej stronie ulicy. Mieszkają tam fotograf Seb i jego partnerka Julia, którzy najwyraźniej nie przejmują się tym, co może być widoczne z zewnątrz. Początkowe podglądanie wydaje się Pippie i Thomasowi niewinną ciekawością. Z czasem kupują lornetkę, próbują odczytywać zachowania sąsiadów i coraz bardziej interesują się szczegółami ich relacji. Sytuacja zmienia się, gdy dostrzegają, że Seb spotyka się z innymi kobietami. Thomas uważa, że powinni przestać ingerować w cudze życie, ale Pippa nie potrafi już zachować dystansu. Pracując w salonie optycznym, niespodziewanie poznaje Julię osobiście i zaczyna rozważać ostrzeżenie jej przed zdradami partnera. Granica pomiędzy obserwacją a uczestnictwem szybko się zaciera. Każda próba zdobycia kolejnych informacji wymaga większego naruszenia prywatności, a własny związek Pippy i Thomasa zaczyna odczuwać skutki obsesji. Bohaterowie są przekonani, że to oni kontrolują sytuację zza bezpiecznej szyby, nie zdając sobie sprawy, jak niewiele wiedzą o ludziach mieszkających naprzeciwko i o konsekwencjach własnej ciekawości. Ich fascynacja cudzą intymnością staje się zarazem próbą dla własnej bliskości, bo Pippa i Thomas coraz inaczej rozumieją moment, w którym ciekawość powinna ustąpić odpowiedzialności za skutki ingerencji.