Ministerstwo Niebezpiecznych Drani (2024)

W 1942 roku niemieckie okręty podwodne są poważnym zagrożeniem dla alianckich transportów na Atlantyku, a Londyn szuka sposobu, by uderzyć w ich zaplecze bez uruchamiania oficjalnej operacji wojskowej. Do zadania zostaje wybrana niewielka grupa ludzi, którzy nie słyną z posłuszeństwa ani przywiązania do regulaminów. Dowodzi nimi Gus March-Phillipps, oficer gotowy korzystać z metod, których regularna armia wolałaby nie wpisywać do raportów. Celem zespołu jest port na kontrolowanej przez neutralną Hiszpanię wyspie Fernando Po, gdzie cumuje włoski statek zaopatrujący niemieckie U-Booty. Bez formalnego wsparcia i z bardzo ograniczonym czasem ludzie Gusa muszą dostać się na miejsce, rozpoznać zabezpieczenia i przygotować akcję tak, by nie wywołać międzynarodowego kryzysu. Równolegle agentka Marjorie Stewart oraz pan Heron prowadzą własną grę wywiadowczą, próbując osłabić pozycję miejscowych nazistów i zdobyć informacje potrzebne komandosom. Plan od początku wymaga improwizacji. Każde opóźnienie zwiększa ryzyko wykrycia, a przeciwnik dysponuje przewagą liczebną, bronią i zapleczem. Dla uczestników misji powodzenie oznacza znacznie więcej niż zdobycie jednego statku: chodzi o przerwanie ważnego szlaku zaopatrzeniowego w chwili, gdy wojna na morzu kosztuje aliantów coraz więcej. Cała akcja odbywa się poza oficjalnymi kanałami, dlatego schwytanie uczestników mogłoby zostać potraktowane jak zwykły akt piractwa, bez ochrony munduru.