Tamte dni, tamte noce (2017)

Latem 1983 roku siedemnastoletni Elio Perlman spędza wakacje z rodzicami w rodzinnej willi na północy Włoch. Czyta, gra na fortepianie, zapisuje własne aranżacje i spotyka się z Marzią, znajomą z okolicy. Rytm spokojnych dni zmienia przyjazd Olivera, dwudziestokilkuletniego amerykańskiego doktoranta zaproszonego przez ojca Elia do pracy nad badaniami związanymi z kulturą antyczną. Nowy gość jest pewny siebie, swobodny i początkowo irytuje gospodarza sposobem, w jaki zachowuje się w domu. Wspólne posiłki, wycieczki rowerowe, kąpiele i rozmowy sprawiają jednak, że dystans stopniowo maleje. Elio coraz uważniej obserwuje Olivera, próbując jednocześnie zrozumieć własne emocje i nie zdradzić ich zbyt wcześnie. Niepewność komplikuje jego relację z Marzią oraz zwykłe wakacyjne kontakty z rodziną i znajomymi. Oliver również nie mówi wprost, czego chce, dlatego wiele znaczą spojrzenia, gesty i pozornie przypadkowe spotkania. Ograniczony czas pobytu Amerykanina nadaje tej znajomości wyraźną granicę. W miarę upływu lata obaj bohaterowie przestają traktować wzajemne zainteresowanie jak coś, co da się zignorować, a Elio po raz pierwszy mierzy się z uczuciem, które może na długo zmienić sposób, w jaki będzie pamiętał te wakacje. Rodzice Elia obserwują rozwijającą się relację bez prostych zakazów i szybkich ocen. Szczególnie ojciec chłopaka rozumie, że uczucia syna wymagają przestrzeni, nawet jeśli mogą przynieść ból po zakończeniu lata.