Upadek wieloryba (2026)

Jay Gardiner schodzi pod wodę u wybrzeży środkowej Kalifornii z bardzo osobistego powodu. Szuka szczątków swojego ojca Mitta, który zginął w morzu i pozostawił po sobie wiele nierozwiązanych spraw. Nurkowanie ma domknąć przeszłość. Szybko zamienia się jednak w walkę o przeżycie. Jay zostaje połknięty przez ogromnego kaszalota i trafia do wnętrza zwierzęcia z zapasem tlenu wystarczającym mniej więcej na godzinę. Od tej chwili każda minuta ma znaczenie. Ciemność, ograniczona przestrzeń i nieznane reakcje żywego organizmu sprawiają, że standardowe procedury nurkowe przestają wystarczać. Jay musi wykorzystać wszystko, czego nauczył się od ojca, choć ich relacja nie należała do prostych. Wspomnienia Mitta wracają wraz z konkretnymi radami, doświadczeniami i emocjami, których syn wcześniej nie chciał lub nie potrafił uporządkować. Przetrwanie zależy od opanowania paniki oraz zrozumienia otoczenia, w którym człowiek nie powinien się znaleźć. Bohater nie może liczyć na szybki ratunek z zewnątrz. Z każdym oddechem kurczy się jego margines błędu, a poszukiwanie drogi ucieczki staje się jednocześnie konfrontacją z żałobą i dziedzictwem człowieka, którego właśnie próbował odnaleźć. Czas odmierzany przez zużywany tlen nie pozwala odkładać tych wspomnień na później, bo każde z nich może zawierać wskazówkę potrzebną tu i teraz.