Anatomia upadku (2023)

Sandra, Samuel i ich niedowidzący syn Daniel mieszkają w odosobnionym domu we francuskich Alpach. Pewnego dnia chłopiec wraca ze spaceru i znajduje ciało ojca leżące przed budynkiem. Nie ma bezpośredniego świadka upadku, a śledczy nie potrafią jednoznacznie ustalić, czy Samuel popełnił samobójstwo, miał wypadek, czy ktoś przyczynił się do jego śmierci. Podejrzenia szybko skupiają się na Sandrze. Pisarka zostaje oskarżona, a proces zamienia prywatne życie małżeństwa w materiał analizowany publicznie przez prawników, ekspertów i media. Dawne kłótnie, problemy zawodowe, różnice charakterów oraz nagrania rozmów zaczynają być interpretowane jako możliwe dowody. Każde słowo może działać na korzyść albo przeciw oskarżonej, choć wiele sytuacji nie daje się sprowadzić do jednej wersji wydarzeń. Szczególnie trudne położenie ma Daniel. Chłopiec stracił ojca, a jednocześnie uczestniczy w postępowaniu, które może odebrać mu również matkę. Jego wspomnienia i obserwacje stają się ważne dla obu stron procesu. Im dokładniej sąd próbuje zrekonstruować ostatnie miesiące związku Sandry i Samuela, tym wyraźniej widać, że odpowiedź na pytanie o śmierć mężczyzny zależy także od tego, jak oceni się całe ich wspólne życie. Sala sądowa staje się miejscem, gdzie zwyczajne małżeńskie nieporozumienia są rozbierane na części i przedstawiane jako możliwe elementy motywu, choć ich znaczenie pozostaje niejednoznaczne.