Duchy w Wenecji (2023)

Herkules Poirot po wojnie wycofuje się z pracy detektywa i mieszka w Wenecji, gdzie próbuje ograniczyć kontakt z ludźmi przynoszącymi mu kolejne zagadki. Spokój zakłóca Ariadne Oliver, autorka kryminałów i jego dawna znajoma. Namawia Poirota na udział w seansie spirytystycznym w starym pałacu należącym do śpiewaczki Roweny Drake. Kobieta chce nawiązać kontakt ze zmarłą córką Alicią, a spotkanie prowadzi Joyce Reynolds, medium cieszące się opinią osoby naprawdę rozmawiającej z duchami. Poirot traktuje całe przedsięwzięcie jak pokaz sztuczek i zgadza się przyjść głównie po to, żeby zdemaskować oszustwo. Podczas seansu pojawiają się jednak informacje trudne do prostego wyjaśnienia, a niedługo później jeden z uczestników ginie. Burza odcina pałac od reszty miasta, więc detektyw zostaje z grupą osób mających własne powody, by ukrywać prawdę o rodzinie Drake'ów. Dawne pogłoski mówią o dzieciach umierających w tym budynku podczas epidemii i o klątwie ciążącej na domu. Poirot próbuje oddzielić legendę od faktów, przesłuchuje gości i analizuje przebieg seansu. Im więcej odkrywa, tym trudniej mu zachować pewność, że wszystkie pozornie nadprzyrodzone zdarzenia mają racjonalne wytłumaczenie. W zamkniętej posiadłości każdy z obecnych zna tylko część historii Alicii, a sprzeczne zeznania sprawiają, że nawet oczywiste motywy szybko przestają być oczywiste.