Dracula. Historia wiecznej miłości (2025)

Śmierć ukochanej odbiera Vladovi wszystko, co dotąd nadawało sens jego życiu. XV-wieczny książę wraca z wojny przekonany, że znów zobaczy Elisabetę, lecz tragedia zastaje go wcześniej. Rozpacz przeradza się w bunt przeciwko Bogu, a wypowiedziane w gniewie słowa sprowadzają na niego przekleństwo nieśmiertelności. Od tej chwili kolejne stulecia nie przynoszą ukojenia. Nieśmiertelność, która dla innych mogłaby być darem, dla niego oznacza obserwowanie śmierci kolejnych ludzi i bezustanne trwanie z jednym wspomnieniem. Vlad żyje na uboczu, zmienia otoczenie i obserwuje przemijający świat, lecz sam pozostaje poza naturalnym porządkiem czasu. Nadzieja pojawia się dopiero w XIX wieku, kiedy w Paryżu dostrzega młodą kobietę uderzająco podobną do tej, którą utracił przed wiekami. Po raz pierwszy od stuleci przestaje myśleć wyłącznie o przetrwaniu. Spotkanie uruchamia obsesyjne pragnienie odzyskania dawnej miłości, choć nowa rzeczywistość nie jest prostym powtórzeniem przeszłości. Wokół kobiety są ludzie, którzy mają własne plany i powody, by nie ufać tajemniczemu arystokracie, a jego obecność zaczyna budzić coraz więcej pytań. Długa samotność nauczyła Vlada cierpliwości, ale nie osłabiła głodu bliskości. Teraz musi zmierzyć się z tym, czy podobieństwo naprawdę oznacza powrót utraconej osoby i jak daleko jest gotów posunąć się, by odwrócić los, którego nie potrafił zaakceptować.