Leviticus (2026)

Naim i Ryan są nastolatkami dorastającymi w społeczności, w której uczucia między chłopcami spotykają się z religijną wrogością i strachem. Mimo presji otoczenia zaczynają się do siebie zbliżać. Ich relacja nie pozostaje długo prywatna. Kiedy mieszkańcy zauważają więź łączącą nastolatków, dorośli próbują ją przerwać za pomocą rytuału mającego uwolnić chłopców od tego, co uznają za grzech lub niepożądane pragnienie. Obrzęd przynosi skutek zupełnie inny od zamierzonego. Na wolność wydostaje się brutalna istota potrafiąca przybrać postać osoby, której ofiara pragnie najbardziej. Dla Naima i Ryana oznacza to szczególnie okrutną pułapkę: zagrożenie może wyglądać dokładnie jak ktoś, komu chcą zaufać. Chłopcy próbują uciec przed stworzeniem, jednocześnie nie wiedząc, czy osoba stojąca przed nimi jest prawdziwa. Strach narzucony przez społeczność materializuje się w formie, która wykorzystuje ich wzajemne uczucia jako narzędzie polowania. Każda próba odnalezienia bezpiecznego miejsca wymaga więc czegoś więcej niż fizycznej ucieczki. Naim i Ryan muszą nauczyć się rozpoznawać siebie nawzajem w sytuacji, gdy przeciwnik potrafi idealnie wykorzystać ich pragnienia, lęki i potrzebę bliskości. Ucieczka komplikuje się jeszcze bardziej dlatego, że potwór nie potrzebuje jednej stałej twarzy. Może wykorzystać chwilę zwątpienia, rozdzielić chłopców i sprawić, że najbardziej oczekiwane spotkanie staje się potencjalnym atakiem. Przetrwanie zależy od zaufania, które otoczenie od początku próbowało między nimi zniszczyć.