Backrooms. Bez wyjścia (2026)

Clark prowadzi sklep meblowy i nie spodziewa się, że największy problem znajdzie kilka kroków pod salą sprzedaży. W piwnicy pojawia się przejście, którego wcześniej tam nie było. Za drzwiami nie czeka kolejne pomieszczenie magazynowe, lecz ciąg pustych, podobnych do siebie korytarzy rozciągających się znacznie dalej, niż pozwalałaby na to konstrukcja budynku. Clark zaczyna wracać do tego miejsca i coraz mocniej skupia się na odkrywaniu jego zasad. Opowieści o niemożliwej przestrzeni brzmią dla jego terapeutki, doktor Mary Kline, jak sygnał pogarszającego się stanu psychicznego. Kiedy jednak mężczyzna przestaje pojawiać się na spotkaniach, Mary postanawia sprawdzić, co naprawdę dzieje się pod sklepem. Sama przekracza próg i przekonuje się, że relacja Clarka nie była zwykłym urojeniem. W labiryncie odległość, czas i kierunek przestają zachowywać się w znajomy sposób, a kolejne pomieszczenia nie dają pewności, czy droga prowadzi naprzód, czy z powrotem do tego samego miejsca. Poszukiwanie zaginionego pacjenta szybko zmienia się w walkę o odnalezienie wyjścia. Mary zaczyna też dostrzegać, że w pozornie opuszczonych korytarzach może znajdować się coś jeszcze. Niewidoczna obecność sprawia, że każdy dźwięk i każdy skręt mogą mieć znaczenie. Racjonalne wyjaśnienia tracą wartość z każdym kolejnym krokiem. Żeby odnaleźć Clarka, terapeutka musi przyjąć możliwość, że przestrzeń działa według reguł, których nie da się opisać zwykłą logiką.