Nie martw się, kochanie (2022)

Alice i Jack Chambers mieszkają w Victory, idealnie uporządkowanym osiedlu na pustyni stylizowanym na amerykańskie lata pięćdziesiąte. Każdego ranka mężczyźni w identycznym rytmie wyjeżdżają do tajemniczej centrali projektu, a ich żony zostają w domu, robią zakupy, sprzątają i spotykają się przy basenie. Frank, charyzmatyczny twórca społeczności, obiecuje mieszkańcom bezpieczeństwo, rozwój i życie wolne od zwyczajnych problemów. W zamian oczekuje pełnego zaufania oraz przestrzegania kilku zasad, z których najważniejsza zakazuje zbliżania się do siedziby firmy. Alice początkowo dobrze odnajduje się w tym świecie, lecz niepokoi ją zachowanie Margaret, sąsiadki przekonanej, że Victory coś przed nimi ukrywa. Po serii dziwnych zdarzeń sama zaczyna zadawać pytania. Widzi rzeczy, których inni zdają się nie zauważać, doświadcza urywanych obrazów niepasujących do jej wspomnień i coraz mniej wierzy w wyjaśnienia Jacka. Próba dotarcia do zakazanej centrali tylko pogłębia jej podejrzenia. W społeczności zbudowanej na perfekcyjnych domach i powtarzalnych rytuałach najmniejsze odstępstwo traktowane jest jak problem do usunięcia. Alice musi ustalić, co naprawdę dzieje się w Victory, zanim otoczenie przekona ją, że źródłem niepokoju jest ona sama. Bunny, najbliższa sąsiadka Alice, radzi jej przestać drążyć temat i cieszyć się tym, co mają. Dla bohaterki taka odpowiedź staje się jednak kolejnym sygnałem ostrzegawczym. Im mocniej Frank mówi o jedności i szczęściu, tym wyraźniej widać, że system nie przewiduje miejsca na sprzeciw.