28 lat później (2025)

Blisko trzy dekady po wybuchu epidemii Wielka Brytania nadal pozostaje odizolowana, a ci, którzy przeżyli, nauczyli się funkcjonować obok zarażonych. Jedna z niewielkich społeczności mieszka na wyspie połączonej ze stałym lądem wąską groblą, dostępną tylko podczas odpływu i pilnowaną przez uzbrojonych strażników. Dwunastoletni Spike wychował się właśnie tam. Zna reguły bezpieczeństwa, lecz dotąd obserwował zagrożenie głównie z daleka. Jego ojciec Jamie uznaje, że nadszedł czas pierwszej wyprawy na kontynent, mającej przygotować chłopca do dorosłego życia w świecie, gdzie jeden błąd może skończyć się zakażeniem. Po drugiej stronie grobli okazuje się, że niebezpieczeństwo nie wygląda już tak samo jak w opowieściach starszych mieszkańców. Zarażeni zmienili się, wykształcili nowe zachowania i potrafią zaskoczyć ludzi przekonanych, że rozumieją zasady przetrwania. Spike wraca z wyprawy z doświadczeniami, które każą mu inaczej spojrzeć również na sytuację w domu. Jego matka Isla poważnie choruje, a wyspiarska społeczność nie potrafi jej pomóc. Chłopiec zaczyna więc interesować się informacjami o osobach żyjących głębiej na lądzie, w tym o lekarzu, który może wiedzieć więcej. Świat poza bezpieczną osadą skrywa nie tylko agresywnych zakażonych. Przez lata powstały tam nowe sposoby życia, wierzenia i grupy ludzi, z którymi mieszkańcy wyspy prawie nie mają kontaktu.