Green Book (2018)

Tony Lip zostaje bez pracy, gdy nowojorski klub Copacabana zamyka się na czas remontu. Przyzwyczajony do rozwiązywania problemów siłą i szybkiego zdobywania pieniędzy mężczyzna przyjmuje posadę kierowcy doktora Dona Shirleya, wybitnego czarnoskórego pianisty planującego trasę koncertową po południu Stanów Zjednoczonych. Jest rok 1962, a segregacja rasowa w wielu miejscach nadal wyznacza, gdzie Shirley może zjeść, przenocować albo skorzystać z toalety. Wytwórnia przekazuje Tony’emu przewodnik z adresami obiektów przyjmujących czarnoskórych podróżnych. Od początku obaj mężczyźni działają sobie na nerwy. Don oczekuje punktualności, manier i profesjonalnego zachowania, Tony mówi bez ogródek, je podczas jazdy i nie ukrywa własnych uprzedzeń. Kolejne miasta pokazują jednak, że status cenionego muzyka nie chroni Shirleya przed poniżeniem poza sceną. Tony coraz częściej musi reagować na sytuacje, których wcześniej nie rozumiał albo nie chciał dostrzegać. Don z kolei pomaga kierowcy pisać listy do żony Dolores i poznaje świat daleki od jego wykształconego, zdystansowanego środowiska. Wielotygodniowa podróż stopniowo zmienia układ pracodawca–szofer w relację opartą na wzajemnym zaufaniu, choć różnice między bohaterami nie znikają magicznie. Podróż przebiega według harmonogramu koncertów, ale codzienne postoje wystawiają obu na znacznie bardziej osobiste próby. Tony uczy się, że ochrona pracodawcy nie sprowadza się do pięści, a Don coraz częściej pozwala sobie odsłonić samotność skrywaną za formalnym dystansem.