Klara i słońce (2026)

Klara czeka w sklepowej witrynie, obserwując przechodniów i ucząc się świata z drobnych zachowań ludzi. Jest Sztuczną Przyjaciółką, robotem zaprojektowanym po to, by towarzyszyć dzieciom, a energię czerpie ze słońca. Najbardziej zależy jej na jednym: zostać wybraną przez rodzinę, której będzie mogła naprawdę pomagać. Tak poznaje Josie. Między dziewczyną a Klarą szybko powstaje więź oparta na ciekawości, zaufaniu i uważnej obserwacji. Po przeprowadzce do domu Josie sztuczna towarzyszka odkrywa jednak, że relacje między ludźmi są znacznie mniej przewidywalne niż zachowania oglądane zza szyby. Matka dziewczyny, Chris, nosi w sobie skutki rodzinnej straty, a codzienność całego domu naznaczona jest lękiem o Josie. Klara próbuje zrozumieć emocje, których sama doświadcza inaczej niż ludzie, i wykorzystuje niezwykłą zdolność zapamiętywania szczegółów. W jej otoczeniu pojawia się także Rick, bliski Josie chłopak związany z jej wcześniejszym życiem. Gdy stan nastolatki zaczyna wpływać na plany całej rodziny, Klara traktuje swoją rolę coraz poważniej. Obserwowanie przestaje wystarczać, bo lojalność wobec Josie wymaga od niej decyzji, których żaden prosty program nie potrafi podpowiedzieć. Jej spojrzenie na rodzinę pozostaje niezwykle dosłowne, ale właśnie dzięki temu dostrzega drobne zachowania i zależności, które ludzie nauczyli się pomijać.