Nie patrz w górę (2021)

Kate Dibiasky, doktorantka astronomii, podczas obserwacji nieba odkrywa kometę zmierzającą w stronę Ziemi. Jej profesor Randall Mindy szybko oblicza trajektorię obiektu i dochodzi do wniosku, że zderzenie nastąpi za kilka miesięcy, a jego skutki będą katastrofalne dla całej planety. Oboje, wspierani przez Teddy’ego Oglethorpe’a, trafiają do Białego Domu, licząc na natychmiastową reakcję władz. Prezydent Janie Orlean i jej otoczenie patrzą jednak przede wszystkim na sondaże, medialny kalendarz oraz polityczne korzyści. Naukowcy próbują więc dotrzeć do opinii publicznej na własną rękę. Telewizyjne występy, internetowe komentarze i spory ekspertów sprawiają, że proste ostrzeżenie zaczyna funkcjonować jak kolejny temat rozrywkowego programu. Kate nie potrafi ukryć frustracji, podczas gdy Randall niespodziewanie staje się rozpoznawalną twarzą medialnej kampanii. Wraz ze zbliżaniem się komety do Ziemi do gry wchodzą interesy wielkiego biznesu, a możliwość zapobieżenia katastrofie zostaje powiązana z potencjalnym zyskiem. Bohaterowie muszą przekonać społeczeństwo do zagrożenia, które można policzyć i zobaczyć, lecz którego część ludzi woli nie przyjmować do wiadomości. Publiczna debata coraz mniej przypomina rozmowę o astronomii: ostrzeżenie zostaje przerobione na hasła, memy i polityczne deklaracje, podczas gdy naukowcy obserwują nieubłaganie skracający się czas. Kolejne dni nie pozostawiają przy tym miejsca na wygodne odkładanie decyzji.