Mężczyzna imieniem Otto (2022)

Otto Anderson żyje według własnych zasad i z irytacją obserwuje każdego sąsiada, który parkuje w złym miejscu, nie zamyka bramy albo nie przestrzega regulaminu osiedla. Po śmierci żony Sonyi codzienna rutyna stała się dla niego sposobem na wypełnienie pustki. Kiedy zostaje zmuszony do odejścia z pracy, traci jeszcze jeden element porządkujący życie i postanawia je zakończyć. Kolejne próby zostają jednak przerywane przez sprawy, które z punktu widzenia Otto początkowo wydają się wyłącznie kolejnymi uciążliwościami. Naprzeciwko wprowadza się młoda rodzina: ciężarna Marisol, jej mąż Tommy oraz dwie córki. Marisol nie przejmuje się szorstkim charakterem sąsiada, prosi go o pomoc, przynosi jedzenie i stopniowo wciąga w codzienność własnego domu. Otto zaczyna też ponownie interesować się problemami innych mieszkańców, w tym starego przyjaciela, z którym od dawna pozostaje skonfliktowany. Nawet bezdomny kot, którego początkowo nie chce wpuścić do domu, stopniowo staje się częścią tej nowej codzienności. Wspomnienia o Sonyi odsłaniają, skąd wzięła się jego potrzeba kontroli i dlaczego utrata żony odcięła go od ludzi. Nieplanowana więź z Marisol i jej bliskimi nie usuwa żałoby, lecz sprawia, że Otto coraz częściej musi wybierać między samotnością, do której przywykł, a odpowiedzialnością za osoby, które mimo jego oporu zaczęły traktować go jak część swojej rodziny.