Na rauszu (2020)

Martin od lat uczy historii w kopenhaskim liceum, ale coraz trudniej ukryć, że stracił energię zarówno w pracy, jak i w domu. Uczniowie przestają słuchać, jego małżeństwo funkcjonuje bardziej z przyzwyczajenia niż bliskości, a kolejne dni wyglądają niemal identycznie. Podczas kolacji z trzema przyjaciółmi ze szkoły pojawia się temat teorii, według której człowiek rodzi się z niewielkim niedoborem alkoholu we krwi, a utrzymywanie stałego poziomu około pół promila ma poprawiać pewność siebie i kreatywność. Martin, Tommy, Nikolaj i Peter postanawiają potraktować pomysł jak eksperyment. Ustalają zasady, godziny picia i regularnie zapisują obserwacje dotyczące własnego zachowania. Początkowe rezultaty wydają się obiecujące. Martin prowadzi lekcje z większą swobodą, pozostali również zauważają zmiany w pracy i kontaktach z ludźmi. Sukces zachęca ich do stopniowego podnoszenia dawki oraz przesuwania granic badania. Wraz z większą ilością alkoholu przestaje jednak istnieć bezpieczny dystans między eksperymentem a zwykłym piciem. Każdy z czterech mężczyzn ma inną sytuację rodzinną i inny poziom kontroli, dlatego skutki nie rozkładają się równomiernie. Próba odzyskania dawnej spontaniczności zaczyna odsłaniać problemy, których alkohol początkowo tylko pomagał nie zauważać. Przyjaciele coraz częściej przekonują się, że poprawa nastroju nie oznacza rozwiązania przyczyn frustracji, które każdy z nich wnosi do eksperymentu.