Sztuka pięknego życia (2024)

Almut i Tobias poznają się w okolicznościach, które trudno uznać za romantyczne: kobieta potrąca go samochodem, a ich pierwsza dłuższa rozmowa odbywa się po wizycie w szpitalu. Przypadkowe spotkanie przeradza się jednak w związek rozwijający się przez kolejne lata. Almut jest ambitną szefową kuchni, przyzwyczajoną do intensywnej pracy i myślenia o zawodowych celach. Tobias marzy o rodzinnej stabilizacji i szybko zaczyna traktować wspólną przyszłość bardzo poważnie. Ich plany nie zawsze układają się w tym samym tempie, lecz z czasem budują dom i zostają rodzicami Elli. Codzienność przedstawiona jest poprzez różne momenty ich relacji: pierwsze randki, kłótnie, decyzje dotyczące dziecka i chwile, w których oboje muszą zmienić wcześniejsze wyobrażenia o wspólnym życiu. Najtrudniejsza próba pojawia się wraz z diagnozą choroby Almut. Kobieta nie chce, by pozostały jej czas został podporządkowany wyłącznie leczeniu i lękowi. Jednocześnie otrzymuje szansę udziału w prestiżowym konkursie kulinarnym, co wymaga miesięcy przygotowań i ogromnego wysiłku. Tobias próbuje zrozumieć jej potrzebę działania, choć sam boi się konsekwencji podejmowanego ryzyka. Oboje muszą ustalić, jak wykorzystać czas, którego długość przestała być dla nich abstrakcyjną sprawą. Nielinearna kolejność zdarzeń odsłania stopniowo, jak wcześniejsze wybory wracają w późniejszych momentach i dlaczego pozornie zwyczajne wspomnienia nabierają dla rodziny nowej wartości.