Rycerz Siedmiu Królestw (2026)

Ser Duncan Wysoki nie posiada majątku, sławnego nazwiska ani dworu, który zapewniałby mu bezpieczną przyszłość. Po śmierci rycerza, któremu służył jako giermek, młody Dunk wyrusza przez Westeros z odziedziczoną zbroją, kilkoma końmi i przekonaniem, że sam może żyć zgodnie z rycerskimi zasadami. Droga prowadzi go na turniej na łąkach Ashford, gdzie zbierają się znacznie potężniejsi i lepiej urodzeni wojownicy. Po drodze do Dunka dołącza łysy, uparty chłopiec nazywany Jajem, który bardzo chce zostać jego giermkiem i nie zamierza łatwo przyjąć odmowy. Ich znajomość zaczyna się od sprzeczek, ale szybko przeradza się w układ wymagający wzajemnego zaufania. W czasach, gdy Targaryenowie nadal zasiadają na Żelaznym Tronie, pochodzenie i herb mogą decydować o tym, komu wolno domagać się sprawiedliwości. Dunk przekonuje się o tym, gdy zwykły odruch obrony słabszego wplątuje go w konflikt z ludźmi stojącymi znacznie wyżej w feudalnej hierarchii. Zamiast wielkich bitew o los kontynentu jego wędrówka skupia się na honorze, lojalności i konsekwencjach decyzji podejmowanych przez człowieka, który dopiero uczy się, co naprawdę oznacza bycie rycerzem. Jajo z kolei okazuje się znacznie lepiej zorientowany w rodach, obyczajach i polityce, niż wskazywałby jego wiek. Dzięki temu para wędrowców uzupełnia się podczas kolejnych spotkań z lordami, rycerzami i zwykłymi mieszkańcami Siedmiu Królestw.