Bodycam (2026)

Rutynowe wezwanie do awantury domowej stawia dwóch policjantów w sytuacji, której skutków nie da się cofnąć. Jackson i Bryce przyjeżdżają na miejsce jako funkcjonariusze mający uspokoić konflikt, lecz interwencja kończy się przypadkowym użyciem broni i śmiercią człowieka. Świadomość, jak łatwo nagranie może zostać wyrwane z kontekstu i jak gwałtowna będzie reakcja opinii publicznej, uruchamia u nich odruch ukrycia tego, co się wydarzyło. Zamiast natychmiast zgłosić prawdę, zaczynają porządkować ślady oraz uzgadniać wersję, która ma ochronić ich kariery. Problem polega na tym, że przez cały czas mają przy sobie kamery nasobne. Urządzenia rejestrujące służbę, traktowane dotąd jako element wyposażenia, stają się niemymi świadkami decyzji podejmowanych po tragedii. Każdy kolejny krok wymaga następnego kłamstwa, a presja rośnie wraz z pojawieniem się przełożonych, śledczych i pytań o przebieg interwencji. Jackson i Bryce próbują kontrolować materiał, ludzi oraz własne reakcje, ale nie wiedzą, co dokładnie zostało zapisane i kto może uzyskać dostęp do nagrań. Strach przed konsekwencjami zaczyna wpływać na ich zachowanie bardziej niż sama służba, a próba uniknięcia jednego skandalu prowadzi obu policjantów coraz głębiej w sytuację, w której technologia może okazać się trudniejszym przeciwnikiem niż jakikolwiek świadek. Nawet pozornie drobna rozbieżność w zeznaniach może skierować uwagę śledczych dokładnie na moment, który obaj próbują wymazać z oficjalnej wersji wydarzeń.