Boże Ciało (2019)

Daniel odsiaduje wyrok w zakładzie poprawczym, gdzie podczas religijnych spotkań odkrywa w sobie powołanie. Chciałby zostać księdzem, lecz jego przeszłość praktycznie zamyka mu drogę do seminarium. Po warunkowym zwolnieniu ma rozpocząć pracę w tartaku w małej miejscowości. Zamiast stawić się w zakładzie, wchodzi do miejscowego kościoła i spontanicznie przedstawia się jako duchowny. Kłamstwo, początkowo będące próbą uniknięcia niewygodnych pytań, nabiera realnych konsekwencji, gdy proboszcz prosi go o zastępstwo na czas swojej nieobecności. Daniel przyjmuje sutannę i zaczyna prowadzić nabożeństwa, spowiadać mieszkańców oraz rozmawiać z ludźmi, którzy od dawna nie potrafią poradzić sobie z własną żałobą. Wieś żyje skutkami tragicznego wypadku samochodowego, w którym zginęło kilka osób. Wokół tragedii narosły gniew, poczucie winy i konflikt dotyczący pochówku kierowcy drugiego auta. Daniel nie zna lokalnych układów, dlatego zadaje pytania, których inni unikają, i próbuje doprowadzić zwaśnione strony do rozmowy. Jego nietypowe metody zdobywają zaufanie części parafian, ale każda kolejna decyzja zwiększa ryzyko ujawnienia prawdy. Im mocniej angażuje się w życie wspólnoty, tym trudniej oddzielić oszustwo od rzeczywistej potrzeby pomagania ludziom. Najtrudniejsze okazuje się to, że jego spontaniczne kazania naprawdę wpływają na mieszkańców, a udawana funkcja zaczyna wymagać odpowiedzialności, której wcześniej nikt od Daniela nie oczekiwał.