Good boy (2025)

Indy bez wahania podąża za Toddem, gdy jego właściciel opuszcza Nowy Jork i przenosi się do dawnego domu rodzinnego stojącego samotnie wśród lasów. Dla psa nowe miejsce od początku pachnie i brzmi inaczej niż powinno. Reaguje na puste kąty, zatrzymuje się przed pomieszczeniami, w których człowiek niczego nie widzi, i wyczuwa obecność poruszającą się po domu poza zasięgiem ludzkich zmysłów. Todd cierpi na przewlekłą chorobę płuc i chce odizolować się od miasta, mimo obaw siostry Very, która przypomina, że w tym samym budynku zmarł ich dziadek. Indy stopniowo zaczyna dostrzegać obrazy związane z poprzednim mieszkańcem oraz zaginionym psem Banditem. W lesie spotyka sąsiada Richarda, znającego historię posiadłości lepiej niż Todd chciałby przyznać. Nocami ciemna postać pojawia się coraz bliżej, a stan zdrowia właściciela zaczyna się pogarszać. Z perspektywy zwierzęcia nie ma znaczenia, czy zagrożenie jest duchem, chorobą czy czymś jeszcze trudniejszym do nazwania. Liczy się jedynie to, że Todd nie rozpoznaje niebezpieczeństwa wystarczająco wcześnie. Indy próbuje ostrzegać, blokować drogę, śledzić niewidzialną obecność i zrozumieć ostrzeżenia pozostawione przez Bandita, zanim siła związana z domem odbierze mu najbliższego człowieka. Pies nie może opisać człowiekowi swoich odkryć, dlatego każde ostrzeżenie przybiera formę szczekania, ciągnięcia za ubranie albo odmowy wejścia do miejsca, które Todd uważa za całkowicie bezpieczne.