The Brutalist (2024)

László Tóth przybywa do Stanów Zjednoczonych po wojnie jako człowiek, który zostawił w Europie niemal całe dotychczasowe życie. Jest węgierskim architektem żydowskiego pochodzenia, lecz w Pensylwanii jego wcześniejsza pozycja zawodowa niewiele znaczy. Żona Erzsébet i siostrzenica Zsófia pozostają po drugiej stronie oceanu, a on sam zatrzymuje się u kuzyna Attili i próbuje zacząć od zera. Przełom następuje po spotkaniu z Harrisonem Lee Van Burenem, zamożnym przemysłowcem, który poznaje skalę talentu emigranta i proponuje mu zaprojektowanie monumentalnego centrum społecznego. Zlecenie daje László szansę na powrót do architektury, ale szybko okazuje się również źródłem zależności od człowieka dysponującego pieniędzmi, wpływami i własną wizją całego przedsięwzięcia. Praca nad budynkiem rozciąga się na lata i splata z walką o sprowadzenie rodziny do Ameryki. Kiedy Erzsébet i Zsófia wreszcie do niego dołączają, życie małżonków nadal nosi ślady wojny, rozłąki i doświadczeń, których nie da się pozostawić na granicy nowego kraju. Ambicja László ściera się z ekonomicznymi ograniczeniami oraz oczekiwaniami patrona. Projekt, który miał potwierdzić jego niezależność artystyczną, coraz mocniej wiąże architekta z układem, w którym wdzięczność, prestiż i kontrola trudno od siebie oddzielić. Im dłużej trwa budowa, tym wyraźniej prywatne konflikty patrona i architekta przenikają do decyzji dotyczących przestrzeni, materiałów oraz kosztów.