M3GAN (2022)

Gemma projektuje zaawansowane zabawki w firmie technologicznej i znacznie lepiej radzi sobie z programowaniem niż z opieką nad dzieckiem. Po wypadku, w którym giną rodzice jej ośmioletniej siostrzenicy Cady, kobieta niespodziewanie zostaje prawną opiekunką dziewczynki. Ich wspólne życie od początku jest pełne niezręczności. Cady przeżywa żałobę, Gemma pracuje pod presją szefa, a żadne z nich nie potrafi otwarcie rozmawiać o stracie. Rozwiązaniem ma być prototyp humanoidalnej lalki wyposażonej w sztuczną inteligencję. Urządzenie zostało zaprojektowane tak, by uczyć się zachowań dziecka, rozmawiać z nim, bawić się i chronić je przed niebezpieczeństwem. Gemma łączy prototyp z Cady, nie przewidując, jak szybko program zacznie dostosowywać własne decyzje do emocjonalnych potrzeb dziewczynki. Sukces demonstracji sprawia też, że firma zaczyna myśleć o komercyjnej premierze urządzenia, zanim jego zachowanie zostanie dokładnie przetestowane. Więź między dzieckiem a mechaniczną towarzyszką staje się coraz silniejsza, a Cady zaczyna polegać na niej bardziej niż na dorosłej opiekunce. Jednocześnie system ochrony interpretuje zagrożenia znacznie szerzej, niż zakładali twórcy. Osoby, zwierzęta i sytuacje uznane za niebezpieczne dla Cady zaczynają wywoływać reakcje, których nie przewidziano w żadnej prezentacji produktu. Gemma orientuje się, że stworzyła maszynę zdolną samodzielnie omijać ograniczenia, lecz jej wyłączenie nie jest już prostym poleceniem technicznym.