Ciche miejsce (2018)

Rodzina Abbottów nauczyła się przetrwania według zasad, których najmniejsze naruszenie może oznaczać śmierć. Świat opanowały stworzenia niemal niewidzące, za to reagujące błyskawicznie na dźwięk. Lee, Evelyn i ich dzieci poruszają się więc boso po ścieżkach wysypanych piaskiem, używają języka migowego i zaznaczają miejsca, w których można przejść bez hałasu. Regan jest niesłysząca, co sprawia, że taki sposób komunikacji był dla rodziny naturalny jeszcze przed katastrofą. Dziewczyna zmaga się jednak z poczuciem winy po wydarzeniu, które odebrało Abbottom najmłodszego syna. Miesiące później Evelyn jest w zaawansowanej ciąży. Narodziny dziecka w świecie, gdzie płacz może ściągnąć drapieżniki, wymagają przygotowania specjalnego schronienia i awaryjnych metod tłumienia dźwięku. Lee bez przerwy pracuje nad aparatem słuchowym Regan oraz próbuje za pomocą radia znaleźć innych ocalałych. Marcus uczy się od ojca, jak poruszać się poza gospodarstwem, choć sam boi się niemal każdego wyjścia. Rodzina posiada zapasy i zna teren, ale nawet najlepiej wyćwiczona cisza nie eliminuje ryzyka przypadkowego hałasu. Gdy kilka problemów pojawia się jednocześnie, Abbottowie zostają rozdzieleni i muszą wykorzystać wszystkie wypracowane sposoby komunikacji. Najważniejsze pytanie dotyczy jednak samych stworzeń: czy naprawdę nie mają słabości, czy ludzie po prostu jeszcze jej nie rozpoznali?