Kompletnie nieznany (2024)

Nowy Jork w 1961 roku przyciąga młodego Boba Dylana z Minnesoty, który przyjeżdża z gitarą i zamiarem odnalezienia ludzi tworzących tamtejszą scenę folkową. Jednym z pierwszych celów jest spotkanie z ciężko chorym Woodym Guthriem, muzykiem będącym dla niego ważnym punktem odniesienia. Talent Dylana szybko zauważa Pete Seeger, który pomaga nieznanemu przybyszowi wejść do środowiska Greenwich Village. Kolejne występy otwierają przed nim drzwi klubów, wytwórni i coraz większej publiczności. Bob poznaje Joan Baez, już wtedy rozpoznawalną wokalistkę, oraz Sylvie Russo, z którą tworzy burzliwą relację. Rosnąca popularność nie oznacza jednak, że zamierza podporządkować się oczekiwaniom folkowego środowiska. Dylan chłonie tradycję, po czym coraz mocniej szuka własnego brzmienia i sposobu pisania piosenek. Zmiana drażni część osób, które widzą w nim kontynuatora określonego nurtu i nie chcą zaakceptować jego muzycznej niezależności. Droga od małych klubów do festiwalu w Newport prowadzi przez sukcesy, konflikty i decyzje dotyczące tego, komu artysta powinien być wierny. Im większe staje się nazwisko Dylana, tym silniejsza jest jego potrzeba wyrwania się z roli stworzonej przez innych. Punkt zwrotny nadchodzi, gdy elektryczne instrumenty przestają być dla niego dodatkiem i stają się świadomym wyborem artystycznym. Decyzja ta prowadzi do jednego z najbardziej dyskutowanych występów w historii amerykańskiej muzyki popularnej.